<$BlogRSDURL$>
Prinsesje
dinsdag, januari 25, 2005
  Onderweg (2)

Ondertussen wil het meisje op zoek naar zichzelf. Ze vraagt zich zoals vele andere jongeren af: "Wie ben ik eigenlijk?" "Waarom reageer ik soms zo en niet zo? "Wat wil ik binnenkort gaan studeren?"
Om er een tijdje tussenuit te zijn ging ze op vakantie. Ze beklom bergen, ze wist op voorhand dat het moeilijk zou zijn. Voor ze op vakantie vertrok was het belangrijkste de top bereiken, nu weet ze het zo niet meer...
Een paar dagen nadat ze terug was is ze alles wat gaan relativeren,
ze weet dat ze nooit op alle vragen een antwoord krijgt. En sommige dingen heb je nu eenmaal zelf in de hand...

 
  Onderweg (1)

Er was eens een meisje. Ze hield van samen plezier maken, lachen en grapjes maken. Ze werd ouder en ouder,
door de jaren heen had ze alle gezichten van de maan gezien. De zon was verborgen achter de wolken, ze scheen wel. Soms scheen ze recht in haar ogen, zodat ze even niet meer wist wat ze deed of alles vergat.
Het meisje werd groter en groter omdat ze zich soms eenzaam voelde fantaseerde ze dat ze de zon bij haar kon nemen. Maar dat ging natuurlijk niet, de zon was veel te ver weg.
Ondertussen werden de dagen korter en donkerder. Wanneer het regende, huilde het meisje stilletjes mee. In de klas zei ze ook niet zo veel meer, zij wou ergens staan op het einde van het schooljaar,
ze wou iemand zijn.

 
maandag, januari 24, 2005
  Waarom?

"Waarom is sneeuw nat?
Waarom is de juf soms boos?
Waarom heb jij zo'n lange vakantie
en wij niet?"

Waarom ben ik de ene minuut
gewoonweg Linde en de andere juffrouw?
Waarom
mijn gevoelens,
mijn gedachten
komen ze nog wel overeen?

Kleuter zijn lijkt me zo simpel!



 
zaterdag, januari 22, 2005
  kleuterschool

Een kleuter van de 3de kleuterklas
komt naar me toe: "Juffrouw, wil jij mijn veters knopen?"
Terwijl ik bezig ben komt mijn naamgenootje
(ze is echt gek op me, zou dat komen omdat ik
dezelfde naam heb?)
naar ons. Ze ziet me bezig,
schud haar hoofd lichtjes
zet haar handen op haar heupen
en vraagt aan de andere kleuter
of dat ze nog geen veterdiploma heeft.

Ik val bijna omver van het lachen
kleuters toch!

 
  Ik heb geleerd
dat niet iedereen
perfect is.
Ik heb ondervonden
hoe het is
om niet geloofd te worden.
Ik heb ervaren
dat er sommige mensen zijn
- ook dichtbij -
die ook vechten voor hun leven,
mensen die vechten voor hun verdriet
en hun vrijheid
niets willen ze kwijt!

 
  Play

Mijn pauze van 10 maanden is voorbij,
ik wil terug schrijven,
ik wil terug leven,
de zon zien opkomen
en ervoor vechten dat ze blijft schijnen.
Ik wil terug lachen,
elke dag kinderen gelukkig maken
er zijn voor hen,
iets betekenen voor ze,
luisteren naar hun groten en kleine verhalen,
maar vooral:
zorgen dat ik me goed voel
en goed blijf voelen!



 
woensdag, maart 03, 2004
  Pauze
Mijn vingers glijden
over het toetsenbord.
Mijn ogen staren naar
het lege scherm voor me.
Ik pijnig mijn hersenen,
heb het gevoel dat ik
niets zinnigs meer beleef
dat ik het allemaal niet
meer zo goed kan verwoorden.
Ik draai me om en denk zou ik
niet beter eerst alles op een rijtje zetten,
beter eerst een pauze houden?
 
zondag, februari 29, 2004
  Ontluikend vers
Zojuist een sneeuwman gemaakt
in de tuin,
waar er nog geen voetsporen waren.
Het was verrassend om de eerste
te zijn die de sneeuw van
enkele dagen oud betrad.
Ik nam een klein hoopje sneeuw
in mijn handen en begon te rollen
over het gras.
Luna, mijn kat keek me verbazend aan
schudde lichtjes met haar kop,
maar kwam me toch achterna.
Ze trippelde over het 'verse' gras,
ze rolde zich erin en rook eraan
alsof ze het nog nooit geroken had!
 
  De stilte *
Niets is sterker
dan de stilte
niets heeft zoveel kracht
als het zwijgen van de nacht.
Niets is sterker
dan de stilte
niets is sterker dan het woord
dat niemand hoort.

Er is vandaag weer zoveel gezegd
zoveel mensen op de wereld
hebben zoveel uitgelegd.
Gekanker op een ander
door die beterweters
maar die beterweters zouden beter moeten weten
en vergeten wat ze weten, want...

Niets is sterker
dan de stilte
niets heeft zoveel kracht
als het zwijgen van de nacht.
Niets is sterker
dan de stilte
niets is sterker dan het woord
dat niemand hoort.

Neem voorschot op de dood
voel de stilte om je heen.
Wie de zwijgzaamheid verdragen kan
voelt zich nooit alleen.

Kom hier bij me, hou me vast
en vraag niet wat ik voel.
Woorden zeggen veel te vaak
wat ik niet bedoel.

(Stef Bos)

* Dit liedje doet me terugdenken aan de voorbije zomer, aan een geweldig tentenkamp!
(Meer info? www.ijd.be of http://mechelen.tentenkamp.be )
 
zaterdag, februari 28, 2004
  Verbazing
Ze stond aan
de grond genageld,
ze wist niet waar
naartoe.
Ze wist niet hoe.
Waarom moest dit gebeuren?

De woorden
bleven zich maar
herhalen in haar hoofd.
Ze had het gevoel
alsof een slechte droom
werkelijkheid was geworden.
 
donderdag, februari 26, 2004
  Wachten
Rustig zitten wachten op een bankje
kijken op je horloge
neen, het is nog geen tijd.
Wiebelen met mijn benen
om niet te bevriezen.
Bewegen met mijn tenen
om me niet te vervelen.
Al de voorbijlopende mensen observeren,
daar kan ik misschien nog wat van leren.
Kijken op mijn horloge,
de tijd gaat zo traag
zeker als je wacht!
 
  Donker
Het was donker
in de kamer van Kato.
Zo donker dat haar dromen
een angstige vorm aannamen.
Kato had meer en meer
nachtmerries de laatste tijd.
Mestal werd ze dan met
een schok of huilend wakker.
Die beelden waren
zo levendig én
zo echt
dat ze er echt kippenvel van kreeg.
Het enige wat hielp
op dat ogenblik
was aan haar raam gaan staan
en naar de sterren kijken,
dan keerde de rust terug.
 
woensdag, februari 25, 2004
  Waar?
Waar zijn ze
ineens gebleven,
mijn website is zo leeg
zo eenzaam zonder.
Wie kan me helpen?
Ik weet niet hoe het komt
mis nu al die mooie stukjes!
Hoe kan ik hierop reactie krijgen
als al mijn comments verdwenen zijn :( .
 
dinsdag, februari 24, 2004
  Inspiratie
Ik weet niet wat,
voel me leeg.
De woorden in mijn hoofd
stuiten op elkaar.
Ik denk aan gisteren,
maar ik krijg niks zinnigs op papier.
Ik blijf m'n hoofd pijnigen,
waar is mijn inspiratie gebleven?
 
maandag, februari 23, 2004
  Bergen en ravijnen*
Er zijn zo van die dagen dat een zwerver in me leeft.
Ik moet naar buiten breken, ver weg van al wat mij omgeeft.
Dan kan ik niets verdragen, loop nerveus en overstuur.
In mijn bloed klopt verlangen naar onstuimig avontuur.
Het kan opeens gebeuren, en het valt zo plots op mij.
Geen mens houdt mij nog tegen, zelfs mijn liefste, zelfs niet jij.
Ik kan het niet verklaren, 't is een gloed die smeult en brandt.
Ja, los wil ik mij scheuren, los van elk gezond verstand.
Het zijn bergen en ravijnen.
Of een zaal van duizend man.
Of de hitte van woestijnen.
Die ik graag bedwingen zal.
Dan scheur ik door de nachten, door de hitte die me slaat.
Een dorre witte vlakte die me naar de eindstrep jaagt.
Dan luwt opeens de storm en een rust die mij herschept.
Onpeilbaar is de vreugde als je iets veroverd hebt.
Het zijn bergen...
't Is een beest dat wild tekeer gaat.
Dat mijn angsten overstemt.
...

Clouseau (Bergen en ravijnen)

* Omdat het thema van het voorbije plus weekend bergen was vond ik dit liedje toch wel toepasselijk.
 
vrijdag, februari 20, 2004
  Verlangen
Mijn hart klopt
vol verlangen.
Vanavond is het zover.
Dan gaan we op stap.
Samen op tocht,
naar de bergen.
Na maandenlang
samen - zijn in groep
gaan we eindelijk
samen op weekend.
JOEPIE!!!
 
donderdag, februari 19, 2004
  Welkom
Welkom thuis, broer
zei ik vorige zondag
toen hij na twee weken
snowboardvakantie thuiskwam.
Ik nam zijn jas aan
en hij deed de deur van de woonkamer open
- hij kon zijn ogen nauwelijks geloven -
niets stond nog op zijn plaats.
Het meeste was al weggehaald
naar boven of naar de garage.
"Tja," zei ik "binnenkort
is dat hier helemaal
opnieuw geverfd en behangen."
Ik grinnikte eventjes bij de gedachte
dat mijn oudste zus ook wel eens
zo zou kunnen verschieten
wanneer ze nog eens binnenkomt...
 
  The secrets of my soul
There's another world inside of me.
That you may never see.
There's secrets in this life.
That I can't hide.
Somewhere in the darkness.
There's a light that I can't find.
Maybe it's too far away...
Maybe I'm just blind...

(Met dank aan N.J.)
 
  Gedachten
De jonge vrouw
overschouwde haar jonge leven.
Ze dacht aan
al die dingen die
ze al bereikt had
of waarnaar ze had
willen streven en die
niet gelukt waren.
Maar ze stond er nog,
de vrouw draaide haar hoofd om
en wandelde gewoon verder.
 
dinsdag, februari 17, 2004
  Even
Ik heb even geen zin,
geen zin om te schrijven
geen zin om te bloggen.
Ik ben te moe,
maar ik kan niet slapen
van de pijn.
Ik voel me slap,
ik voel me zwak.
Ik voel me ziek.
 
a little world for me and for you

ARCHIVES
januari 2004 / februari 2004 / maart 2004 / januari 2005 /


Powered by Blogger

andere logs
schalmei
spockspot
twweet
waar was ik
webkim